Αυτισμός

Ο αυτισμός είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που συνήθως εμφανίζεται στα πρώτα 3 χρόνια της ζωής του ανθρώπου, και επηρεάζει την κανονική ανάπτυξη του εγκεφάλου καθώς και των κοινωνικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων του.

Ο όρος του φάσματος των αυτιστικών διαταραχών (ASD) περιλαμβάνει τον αυτισμό, την διαταραχή Asperger, και διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή μη προσδιοριζόμενη αλλιώς. Το βασικό πρόβλημα στον αυτισμό είναι η μειωμένη κοινωνική επικοινωνία, η οποία οφείλεται στην έλλειψη ικανότητας των αυτιστικών ατόμων να αναγνωρίζουν την κοινωνική συμπεριφορά και τα συναισθήματα σε πρόσωπα τρίτων. Τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού έχουν συχνά δυσκολίες με το δούναι και λαβείν των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων. 

Παράλληλα με την βοήθεια των αυτιστικών ατόμων στο να μάθουν να βελτιώνουν τις κοινωνικές και επικοινωνιακές τους δεξιότητες και να ελέγχουν την συμπεριφορά τους, που είναι ένα σημαντικό μέρος της θεραπείας τους, μπορούν επίσης να βοηθήθούν και από την γνώση της νευροφυσιολογίας μέσω της παρακολούθησης της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου  και της αλλαγής των κατάλληλων εγκεφαλικών ρυθμών. Η λειτουργία του εγκεφάλου βασίζεται στην αλληλεπίδραση της ηλεκτρο-χημικής δραστηριότητας του εγκεφάλου. Η ηλεκτρική δραστηριότητα, πιο συγκεκριμένα, μεταφράζεται σε ηλεκτρικά σήματα τα οποία μεταδίδονται με διάφορες ταχύτητες και συχνότητες ανάμεσα στις διάφορες περιοχές του εγκεφάλου. Αυτές οι συχνότητες καθώς και οι μεταβολές τους μας βοηθούν να προσδιορίσουμε την ψυχική κατάσταση ενός ατόμου ανα πάσα στίγμη. Το έυρως των εγκεφαλικών συχνοτήτων κυμαίνεται από την πολύ αργή δραστηριότητα (δέλτα ρυθμός)  που εμφανίζεται σε καταστάσεις ύπνου μέχρι τις πολύ γρήγορα συχνότητες (βήτα - γάμμα ρυθμός) οι οποίες χαρακτηρίζονται από έντονη δημιουργηκότητα και σκέψη. 

Η Νευροανάδραση έχει την ικανότητα να μειώνει μερικά από τα μεγάλα προβλήματα του αυτισμού στοχεύοντας σε μεμονομένες περιοχές του εγκεφάλου αυξομειώνοντας συγκεκριμένους εγκεφαλικούς ρυθμούς. Μια ερευνητική μελέτη διαπίστωσε βελτιώσεις στην ευαισθητοποίηση, την κοινωνικότητα, την επικοινωνία και την υγεία μετά την χρήση της νευροανάδρασης. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε λειτουργία, διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου πρέπει να επικοινωνούν το ένα με το άλλο. Εικάζεται οτι αυτό συμβαίνει όταν τα ηλεκτρικά σήματα πυροδοτούνται ταυτόχρονα στις διάφορες δομές του εγκεφάλου. Ταυτόχρονα τα διάφορα μέρη του εγκεφάλου πρέπει να παραμένουν ανεξάρτητα καθώς κάθε περιοχή τοτ εγκεφάλου εκτελέι διαφορετικές διεργασίες. Άρα θέλουμε τα διάφορα μέρη του φλοιού μας να συντονίζονται σε κάποιο βαθμό αλλά να διατηρούν ταυτόχρονα και την ανεξαρτησία τους.  

Έχει βρεθεί ότι στον αυτισμό, τμήματα των μετωπιαίων λοβών δεν είναι τόσο ανεξάρτητα όσο θα έπρεπε να είναι. Οι μετωπιαίοι λοβοί είναι ένα από τα εκτελεστικά τμήματα του εγκεφάλου επειδή ασχολούνται με τον συντονισμό και την ολοκλήρωση όλων των άλλων τμημάτων του εγκεφάλου μέσω διαδικασιών όπως η παρακολούθηση, ο προγραμματισμός, η οργάνωση, ο έλεγχος των συναισθηματικών μας αντιδράσεων κα. Οι βρεγματικοί λοβοί εμπλέκονται στην επεξεργασία των αισθητηριακών πληροφοριών από το περιβάλλον και το σώμα. Είναι εύκολα αντιληπτό πως η επικοινωνία μεταξύ του βραγματικού και μετωπιαίου λοβού είναι σημαντική γιατί οι σωματοαισθητικές πληροφορίες πρέπει να ερμηνεύονται έτσι ώστε να οργανωθεί μια σωστή και κοινωνικά επιτυχής αντίδραση. Η νευροανάδραση που βασίζεται στην προσαρμογή του βαθμού διασύνδεσης διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου έχει βρεθεί να είναι ιδιαίτερα ισχυρό στην μείωση των συμπτωμάτων του αυτισμού. 

Μερικές μελέτες που σχετίζονται με την εφαρμογή της νευροανάδρασης στον αυτισμό:

 

Coben, R. (2007). Connectivity-guided neurofeedback for autistic spectrum disorder. Biofeedback, 35(4), 131-135.

Coben, R., & Pudolsky, I. (2007). Assessment-guided neurofeedback for autistic spectrum disorder. Journal of Neurotherapy, 11(1), 5-23.

Jarusiewicz, G. (2007). Use of neurofeedback with autistic spectrum disorders. Chapter in J. R. Evans (Ed.), Handbook of Neurofeedback. Binghampton, NY: Haworth Medical Press, pp. 321-339

Jarusiewicz, B. (2002). Efficacy of neurofeedback for children in the autistic spectrum: A pilot study. Journal of Neurotherapy, 6(4), 39-49.

Kouijzer, M. E. UJ., de Moor, J. M. H., Gerrits, B. J. L., Buitelaar, J. K., & van Schie, H. T. (2009). Long-term effects of neurofeedback treatment in autism. Research in Autism Spectrum Disorders, 3, 496-501.

Pineda JA, Brang D, Hecht E, Edwards L, Carey S, Bacon M, Futagaki C, Suk D, Tom J, Birnbaum C, Rork A.(2008). Positive behavioral and electrophysiological changes following neurofeedback training in children with autism. Research in Autism Spectrum Disorders 2. 557-581.

Pineda, J. A., Brang, D., Futagaki, C., Hecht, E., Grichanik, M., Wood, L., Bacon, M., & Carey, S. (2007). Effects of neurofeedback training on action comprehension and imitation learning. Chapter in Puckhaber, H. L. (Ed.), New research in biofeedback. Hauppauge, NY: Nova Science Publishers, pp. 133-152.